کاش کوچیک بودیم وقتی کوچک بودیم دلامون بزرگ بود ولی حالا که بزرگ شدیم بیشتر دل تنگیم ... کاش کوچک می موندیم تا حرفامونو از نگاهمون بفهمن نه حالا که بزرگ شدیم و فریاد هم که می زنیم باز کسی حرفامونو نمی فهمه

نمی فهمه

نمی فهمه

 

و حالا

آینده خاطره ایست از یاد رفته که به یاد آمدنی نیست ... گذشته خاطره ایست به یاد مانده که از یاد رفتنیست ... حالا زندگیست !!!!

 

پی نوشت:

۱- یک کم این روزها حال خوشی ندارم نمی دونم چم شده ظاهرا می خوام بمیرم روم نمی شه
۲- چند روز از فضای اینترنت و وبلاگ و این جور چیزها به دور بودم امروز گفتم مطلبی گه چند روز پیش می خواستم بزارمو بزارم تنوع بشه به هر حال دیگه

۳- از دل خسته از غبار و هیاهو ... چکاوکی آواز خوان پر می کشد  

نوشته شده در شنبه بیست و پنجم مهر 1388ساعت 8:40 توسط ن.ن|