قدم هایم را روی سنگفرش پیاده رو می شمارم یک دو سه ... یک دو سه ... تقریبا دو ساله که این مسیر طی می کنم تو سرما تو گرما اما برام خوشایند بود ... حداقلش این بود که دلم خوش بود فضای کاری مو دوست دارم آدما شو دوست دارم ... حداقلش اینه که در مقایسه با جاهای دیگه خاله زنک بازی و زیر آب زنی در کمترین حد خودش دیده می شه و اقرار نیست که بگم شایدم نیست ....

علت اصلی اش به خاطر مدیریت خوب معاونت از همون روزهای اول بود ... سید حسن موسوی مردی مقتدر و کار بلد که چون از روز اول هدف و کارش مشخص بود بچه ها رو آنقدر درگیر کار کرد که کسی فرصت خاله زنک بازی نداشت ... بعدشم آقا مهدی جهانگیری که دیگه همه اون خوب می شناسن و نیاز به تعریف نداره اما به تعبیر من (بهترین رئیس دنیا) ... می دونین چرا چون من توی دوره مدیریت رئیس بهترین دوران کاری و توی روابط عمومی گذروندم ... فعال ... اکتیو ... پر خبر و پر تلاش ... اما با تغییر ایشان همه چی دوباره به هم ریخت ... دوباره داشتم تلاش می کردم که موتوری که داشت خاموش می شد و روشن نگه دارم یک هو ... همه چی بهم ریخت و در حال حاضر دارن معاونت سرمایه گذاری رو حذف می کنن به همین راحتی ...

حال باز من موندمو بی حوصلگی ... بی انگیزه شدن ... واقعا حالم داره از این تغییر و تحولات بهم می خوره دیگه حوصله رئیس جدید ... فضای جدید و نـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدااااااااااااااااااررررررررررمممممم

پی نوشت:

1- سرم گیح می ره ... این سردرد لعنتی نمی خواد دست از سر من برداره انگار ...خسته شدم آنقدر قرص خوردم خسته شدم خسته ...

2- جالب همیشه میون بی حوصله شدن های من یک اتفاق خوب می افته ... من عمه شدم البته نه برای اولین بار ... پارسای عمه عشق عمه ش یه عالمه ...

3- برای زینب خواهر ... آدم ها در دو حالت همدیگر رو ترک می کنن 1- اینکه احساس کنن کسی دوستشون نداره و 2- اینکه احساس کنن یکی خیلی دوستشون داره ... تو چی فک می کنی ؟؟

4- یکی برام اس ام اس داد ... مشکلات خودت را با مداد بنویش و پاک کن را به خدا بسپار ... یعنی ؟؟؟

نوشته شده در سه شنبه سی و یکم شهریور 1388ساعت 10:47 توسط ن.ن| |